سه نقطه به انتها رسيده
گاهي سوال می کنم زندگي در اوج تنهايي براي چه ادامه پيدا مي كند!
يكباره يادآوري مي شود وقتي كه هيچ كس نيست خدا هست...
+ نوشته شده در پنجشنبه بیستم فروردین ۱۳۸۸ ساعت 22:55 توسط امیر
|
رقص اشک
!!! ای هست تو پنهان شده در هستی پنهان من !!!
خدایا آتش مقدس " شک " را آنچنان در من بیفروز تا همه " یقین " هایی را که در من نقش کرده اند ، بسوزد و آنگاه ، از پس توده ی این خاکستر ، لبخند مهرواره بر لبهای صبح یقینی ، شسته از هر غبار ، طلوع کند.
نوشتههای پیشین
- دی ۱۳۸۹
- آذر ۱۳۸۹
- آبان ۱۳۸۹
- مهر ۱۳۸۹
- شهریور ۱۳۸۹
- مرداد ۱۳۸۹
- تیر ۱۳۸۹
- خرداد ۱۳۸۹
- اردیبهشت ۱۳۸۹
- آبان ۱۳۸۸
- مهر ۱۳۸۸
- شهریور ۱۳۸۸
- مرداد ۱۳۸۸
- تیر ۱۳۸۸
- خرداد ۱۳۸۸
- اردیبهشت ۱۳۸۸
- فروردین ۱۳۸۸
- اسفند ۱۳۸۷
- دی ۱۳۸۷
- تیر ۱۳۸۷
- خرداد ۱۳۸۷
- اردیبهشت ۱۳۸۷
- فروردین ۱۳۸۷
- اسفند ۱۳۸۶
- بهمن ۱۳۸۶
- دی ۱۳۸۶
- آذر ۱۳۸۶
- آبان ۱۳۸۶
- مهر ۱۳۸۶
- شهریور ۱۳۸۶
- خرداد ۱۳۸۶
- فروردین ۱۳۸۶
- بهمن ۱۳۸۵
- دی ۱۳۸۵
- آذر ۱۳۸۵
- آبان ۱۳۸۵
- آرشيو
پیوندها
- امید ابدی
- شاهد
- سكوت شبانه
- نامه های من به خدا
- نور بخش جان
- ترنم
- آنتیک
- ملاحت
- تا وصل
- آبي تر از آنم كه بيرنگ بميرم...
- در شبان غم و تنهايي خويش...
- به ياد درويشان
- حرفهاي محرمانه
- معجزه احساس
- یاد خدا
- کوچه
- کابوک
- اشک ماه
- پرتقال كوكي
- هفت رنگ مثل جامعه ، ساده مثل سایه
- شب آفتابي
- نداي مسيح
- آواي سكوت
- دختری که آفتاب رو دید
- ما از نسل بارونیم
- بالهای سوخته