تنهايي

آنکه مست آمد و دستی به دل ما زد و رفت

در این خانه ندانم به چه سودا زد و رفت

خواست تنهایی ما را به رخ ما بکشد

تنه ای بر در این خانه تنها زد و رفت

دل تنگش سر گل چیدن از این باغ نداشت

قدمی چند به آهنگ تماشا زد و رفت

کنج تنهایی ما را به خیالی خوش کرد

خواب خورشید به چشم شب یلدا زد و رفت

خرمن سوخته ما به چه کارش می خورد

که چو برق آمد و در خشک و تر ما زد و رفت؟

 ***

شعر بسيار زيباي دريافتي مناسب حال ما از دوست خوبمان" فريبا "

* با تشكر*

هر چند كه گرد من بر انگيخته اي

باران بلا بر سر من ريخته اي

چون اشك مرو از پيش چشمم كه هنوز

چون ناله به دامان دل آويخته اي....