پروردگارا باشد این شمعی را که بر افروخته ام ، نور بپراکند ،
و آنگاه که در سختی ها تصمیم می گیرم ، روشن ام کند.
باشد که آتش افروزد ، تا بتوانی نخوت ، غرور و ناپاکی ام را بسوزانی.
باشد که شعله بر افرازد.....
تا بتوانی قلبم را گرم سازی و عشق ورزیدن را به من بیاموزی...
آنگاه که به همان شمع همه وجود و سرتاسر وجودم را بسوزانی...
و آنگاه که من را در وجود خویش گم کنی...
و نابود نابودم کنی...
+ نوشته شده در جمعه هفتم خرداد ۱۳۸۹ ساعت 1:28 توسط امیر
|
خدایا آتش مقدس " شک " را آنچنان در من بیفروز تا همه " یقین " هایی را که در من نقش کرده اند ، بسوزد و آنگاه ، از پس توده ی این خاکستر ، لبخند مهرواره بر لبهای صبح یقینی ، شسته از هر غبار ، طلوع کند.